DSC09276 (1280x851)

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาในการทำหน้าที่เป็นผู้จัดกิจกรรมในฐานะครูอาสากันมาแล้วในวันแรก วันนี้เด็กๆ และชาวบ้านที่แม่ฮองใหม่จะพาครูอาสาไปเรียนรู้วิถีชิวิตความเรียบง่ายแฝงไปด้วยความน่ารักของพวกเขา ช่วงเวลาเช้าๆ ของที่นี่มีหมอกลงและยังมีหมูป่าตัวอ้วนกลมเดินเล่นรอบหมูบ้านเลยด้วย น่ารัก น่าชังและน่าจะกินจุมากด้วย (ฮ่า)

อมก๋อย เด็กดอย    อมก๋อย เด็กดอย หมูป่า

วันนี้ทุกคนจะได้ร่วมกิจกรรมการเดินป่า ชมธรรมชาติ น้ำตกและดูตาน้ำ(จุดที่น้ำผุดบนภูเขา) โดยที่เด็กๆ จะคอยนำทาง ให้คำแนะนำเกี่ยวกับพืช สัตว์และแมลงในบริเวณนี้ ซึ่งทั้งเรา ครูอาสาและเด็กๆ ก็ตื่นเต้นพอๆ กัน พวกครูอาสาตื่นเต้นเพราะไม่เคยไปที่นี่มาก่อน ส่วนเด็กๆ ก็ตื่นเต้นในการทำหน้าที่ไกด์นั่นเอง พวกเราทุกคนเริ่มต้นออกเดินกันตั้งแต่ช่วงสายๆ แดดกำลังดีแต่ที่นี่ไม่ร้อนเลยซักนิดเพราะจะมีลมพัดอ่อนๆ ตลอดเวลาครับ

อมก๋อย เด็กดอย

อมก๋อย เด็กดอย

ไกด์คนเก่งของเราเอง!!

อมก๋อย เด็กดอย

เมื่อมาถึงทางเดินสะพานไม้เก่าๆ เด็กๆ ก็เล่าว่า “นี่คือทางขึ้นนะครับ เดี๋ยวต้องเดินขึ้นไปอีกสักพักครับครู” ซึ่ง…สักพักที่ว่าของเด็กๆ ที่นี่มันไม่ง่ายเอาซะเลย แม้ว่าจะเป็นช่วงหน้าแล้ง(ในช่วงที่ไปนะครับ) แต่กระแสน้ำก็ยังค่อนข้างเชี่ยว แต่พอได้เข้าไปสูดอากาศในป่าแล้วรู้สึกฟินมากๆ อากาศเย็นๆ ชื้นๆ จนเกือบลืมไปว่านี่ยังฤดูร้อนอยู่นะ!! ทั้งอากาศดี ลมพัดเย็น เสียงน้ำตกไหลเรื่อยๆ ตลอดทาง แม้ว่าจะทุลักทุเลกันบ้าง แต่พอได้มาถึงจุดพักเล่นน้ำแล้วความเหนื่อยล้าก็พลันหายไปทันที ทุกคนกะโดดลงเล่นน้ำสนุกสนานจนลืมเหนื่อยร่วมกับไกด์ตัวน้อย ทั้งครูอาสา ทั้งเด็กๆ ดูกลมกลืนกันจนแยกไม่ออกเลย(ฮ่า)

อมก๋อย เด็กดอย     อมก๋อย เด็กดอย

เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง ทุกคนก็ควักปิ่นโตลายสวยหรือที่ชาวบ้านเรียกว่าใบจานออกมา พวกเราก็พากันล้อมวงกินข้าวเหมือนเช่นทุกมื้อ แม้ตัวจะเปียกและลมพัดให้หนาวๆ กันบ้าง แต่การล้อมวงกินข้าวก็ช่วยทำให้ทุกคนรู้สึกได้จริงๆ นะ… รู้สึกและรับรู้ถึงความเป็นมิตร ความอบอุ่นที่ได้รับจากชาวบ้านและเด็กๆ มื้ออาหารมื้อพิเศษ ใจกลางป่าเขา นั่งกินข้าวห่อในใบจาน ฟังเสียงนกร้อง เสียงธารน้ำไหล มองเห็นรอยยิ้มและความสุขของผู้คนรอบตัว… อืม… จะมีมื้ออาหารที่ไหนที่วิเศษกว่านี้อีกมั๊ยนะ?

DSC09189 (1280x851)

DSC09191 (851x1280)    DSC09146 (851x1280)

เสร็จสิ้นมื้อเที่ยงแสนวิเศษแล้ว ไกด์ตัวน้อยก็พาเราขึ้นเขา เพื่อไปดูตาน้ำ เด็กๆ บอกว่าแปปเดียวถึง(อีกแล้ว!) ซึ่งถ้าเด็กๆ เดินมาเองก็คงจะแป๊ปเดียวแหละครับ แต่ทางจริงๆ นั่นค่อนข้างชันและเดินยากเพราะต้องเดินฝ่ากระแสน้ำตลอดทาง จนในที่สุดเราก็เดินทางมาถึงซะที ฮึบ ข้างบนนี้มีธรรมชาติป่าเขาสมบูรณ์มาก ทุกอย่างดูเขียวขจี สบายตา พืชป่าพันธุ์ต่างๆ ขึ้นเต็มรอบจุดที่น้ำผุด เด็กๆ บอกว่า “น้ำตรงสะอาดมาก กินได้เลยครับ” แน่นอนว่าเราก็กรอกมา 1 ขวดไว้ดื่ม ซึ่งน้ำใส เย็น สะอาด ดื่มแล้วชื่นใจมากจริงๆ ครับ

อมก๋อย เด็กดอย  อมก๋อย เด็กดอย

เมื่อดูตาน้ำแล้วก็ถึงคราวต้องเดินกลับ ซึ่งทางเดินกลับนี่หละครับที่มหาโหดของจริง ด้วยทางชันและค่อนข้างแล้ง บวกกับแดดในช่วงบ่ายแก่ๆ ซึ่งของบนนี้ป่ายังผลัดใบอยู่ทำให้ไม่ค่อยมีร่มเงา จากเมื่อครูตัวเปียกน้ำ เดินๆ ขึ้นมาตัวแห่งและตอนนี้พวกเรากำลังตัวเปียกเหงื่อกันแทน!! แม้จะเหนื่อย(มาก)หน่อย แต่ทุกคนก็พูดคุยหัวเราะกันตลอดทาง โดยเฉพาะไกด์เด็กๆ ที่นี่ พวกเขาดูไม่เหนื่อยเลยซักนิด = = ผิดกับครูอาสาอย่างเราๆ ที่ขาแทบลากกว่าจะไปถึงหมู่บ้าน เป็นอีกหนึ่งวันที่ครบรสทั้ง โหด มันส์ ฮา สาระและความอบอุ่นใจ

อมก๋อย เด็กดอย

จริงอย่างที่ว่า”ไม่มีงานเลี้ยงไหนไม่เลิกรา” มาถึงวันที่บรรดาครูอาสาต้องจากลาหมู่บ้านแม่ฮองใหม่ กลับสู่โลกใบเดิมที่เคยใช้ชีวิตกันเรื่อยมา ความสุข…ยังคงผ่านไปไวเสมอ แต่เราคงทำได้เพียงเก็บมันไว้ไม่ให้มันผ่านมาและผ่านพ้นไป ประสบการณ์ มิตรภาพ ความทรงจำ ที่เกิดขึ้นที่นี่ในช่วงเวลาไม่กี่วันล้วนแต่เป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ การมาเป็นครูอาสาสำหรับเราแล้วมันจึงไม่ใช่การมาเป็นผู้ให้แต่ฝ่ายเดียวอย่างที่คิดไว้ แต่มันคือการเรียนรู้ที่จะเข้าใจซึ่งกันและกัน สิ่งของต่างๆ ที่มอบให้ เราเชื่อว่ามันคงเป็นประโยชน์กับชาวบ้านที่นั่นและเช่นกัน ความสุข ที่พวกเขามอบให้เรา… เราก็จะได้ใช้มันทั้งเพื่อตัวเองและเพื่อแบ่งปันให้กับคนในสังคมต่อๆ ไป

….ขอบคุณที่มอบความสุขมาให้กันนะครับ… // หมู่บ้านแม่ฮองใหม่ อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่

 

อมก๋อย เด็กดอย

 

 

อ่านเรื่องราวตอนที่ 1 ของครูอาสาได้ง่ายๆ เพียงกดตรงนี้เลย

 

Share: